در حال بارگذاری...
یادگیری پروتکل ARP برای نگاشت آدرس IP به آدرس MAC؛ جریان Request و Reply، جدول ARP، Gratuitous ARP و پروتکل RARP.
اهداف این درس
در شبکه‌های اترنت، هر فریم باید آدرس MAC مقصد داشته باشد تا سوییچ بتواند آن را به پورت درست ارسال کند. اما وقتی شما می‌خواهید با 192.168.1.10 صحبت کنید، فقط آدرس IP آن را می‌دانید؛ نه MAC آن را. اینجا دقیقاً جایی است که پروتکل ARP وارد می‌شود.
پروتکلی در لایه ۲ که آدرس IP یک دستگاه در شبکه محلی را به آدرس MAC همان دستگاه ترجمه می‌کند تا فریم اترنت بتواند به مقصد برسد.
هر دستگاه در شبکه دو آدرس دارد: آدرس IP برای شناسایی منطقی در لایه ۳ (مانند کدپستی) و آدرس MAC برای شناسایی فیزیکی در لایه ۲ (مانند شماره پلاک). سوییچ‌ها و کارت‌های شبکه فقط بر اساس MAC تصمیم می‌گیرند؛ بنابراین قبل از ارسال هر فریم، باید IP مقصد را به MAC آن ترجمه کنیم.
پیامی Broadcast که می‌پرسد «چه کسی مالک آدرس IP مقصد است؟». آدرس MAC مقصد در آن برابر FF:FF:FF:FF:FF:FF است.
پیامی Unicast که توسط صاحب IP ارسال می‌شود و اعلام می‌کند «آدرس IP متعلق به من است و آدرس MAC من این است».
نکته حفظی
درخواست = Broadcast، پاسخ = Unicast. این قانون را برای آزمون همیشه به خاطر داشته باشید.
هر دستگاه، نگاشت‌های اخیر IP به MAC را در جدول ARP خود نگه می‌دارد تا برای ارتباطات بعدی دوباره Broadcast نفرستد. ورودی‌ها پس از مدتی قدیمی می‌شوند و حذف یا به‌روزرسانی می‌شوند.
1arp -a1ip neighدرخواست بی‌درخواست
Gratuitous ARP درخواستی است که دستگاه به‌تنهایی و بدون پرسش قبلی ارسال می‌کند؛ معمولاً هنگام راه‌اندازی شبکه یا تعویض کارت شبکه. کاربردهای آن: اعلام مالکیت آدرس IP، به‌روزرسانی جدول ARP سایر دستگاه‌ها و تشخیص آدرس تکراری (IP Conflict).
پروتکل قدیمی که برعکس ARP کار می‌کرد؛ دستگاهی که آدرس IP خود را نمی‌دانست، MAC خود را Broadcast می‌کرد تا یک سرور RARP آدرس IP آن را به او بدهد. امروزه DHCP این نقش را بر عهده دارد.
اشتباه رایج
ARP و RARP را با هم قاطی نکنید. ARP: IP را می‌پرسد تا MAC بگیرد. RARP: MAC را می‌پرسد تا IP بگیرد. معیار حفظی: حرف R یعنی Reverse یعنی برعکس.
نکته آزمون
در سوالات Network+، اگر پرسیدند «کدام پروتکل آدرس لایه ۳ را به آدرس لایه ۲ تبدیل می‌کند؟» جواب ARP است. اگر آدرس در شبکه دیگری بود، به‌جای ARP، بسته به سمت روتر (Gateway) می‌رود و روتر خودش ARP را انجام می‌دهد.
ARP فقط بین گره‌های یک شبکه محلی کار می‌کند و از مرز روتر عبور نمی‌کند.
درخواست ARP Broadcast و پاسخ ARP Unicast است.
دستورهای arp -a (ویندوز) و ip neigh (لینوکس) جدول ARP را نشان می‌دهند.
پروتکل ARP چه تبدیل‌ای انجام می‌دهد؟
چرا با وجود آدرس IP به آدرس MAC نیاز داریم؟
در لایه ۲، تجهیزات (سوییچ و کارت شبکه) فریم را بر اساس آدرس MAC مقصد تحویل می‌دهند. آدرس IP شناسه منطقی در لایه ۳ است؛ بنابراین قبل از ارسال فریم باید IP را به MAC ترجمه کنیم.
تفاوت ARP Request و ARP Reply چیست؟
درخواست ARP یک Broadcast است که می‌پرسد «چه کسی این IP را دارد؟» و پاسخ ARP یک Unicast به فرستنده است که اعلام می‌کند «این IP متعلق به من است و MAC من این است».
Gratuitous ARP چه کار می‌کند؟
Gratuitous ARP بدون وجود درخواست قبلی ارسال می‌شود تا مالکیت یک آدرس IP را اعلام کند، جدول ARP دیگران را به‌روزرسانی کند یا آدرس تکراری (IP Conflict) را تشخیص دهد.
ARP Spoofing چیست و چگونه از آن جلوگیری می‌شود؟
ARP Spoofing حمله‌ای است که مهاجم پاسخ‌های ARP جعلی ارسال می‌کند تا ترافیک قربانی را رهگیری کند. راه‌های مقابله شامل Dynamic ARP Inspection (DAI) در سوییچ‌ها، استفاده از VLAN و رمزنگاری است.
Proxy ARP چیست و چه زمانی استفاده می‌شود؟
Proxy ARP زمانی استفاده می‌شود که روتر به‌جای دستگاه مقصد (که در شبکه دیگری است) به درخواست ARP پاسخ می‌دهد و MAC خود را به‌عنوان مقصد اعلام می‌کند. این برای اتصال شبکه‌هایی که زیرشبکه متفاوت دارند ولی فیزیکی جدا نیستند کاربرد دارد.