در حال بارگذاری...
فرآیند بسته‌بندی داده در لایه‌های مختلف، نقش هدرها و چطور در مقصد دوباره باز می‌شود.
اهداف این درس
تصور کنید یک عروسک روسی (Matryoshka) را باز می‌کنید: لایه‌های تودرتو که هر کدام یک بخش خارجی دارند. کپسوله‌سازی دقیقاً همین است — داده شما داخل یک هدر قرار می‌گیرد و هر لایه یک هدر جدید دورش اضافه می‌کند.
دستگاه مقصد برعکس عمل می‌کند: ابتدا بیت‌ها دریافت، سپس هدر اترنت بررسی (لایه ۲)، بعد هدر IP (لایه ۳)، هدر TCP (لایه ۴) حذف و در نهایت داده به مرورگر تحویل می‌شود.
نکته آزمون
سوالات می‌پرسند «در لایه X چه هدری بررسی می‌شود؟». پاسخ را از جدول هدر-لایه به خاطر بسپارید: MAC=لایه۲، IP=لایه۳، Port=لایه۴.
اشتباه رایج
خیلی‌ها «Segmentation» (لایه ۴) را با «Fragmentation» (لایه ۳) اشتباه می‌گیرند. TCP سگمنت می‌سازد؛ IP قطعه‌بندی می‌کند.
هر رسانه حداکثر اندازه فریم دارد (MTU). در اترنت معمولاً 1500 بایت است. اگر بسته IP بزرگ‌تر باشد، در لایه ۳ به قطعات کوچک‌تر تقسیم و در مقصد دوباره ساخته می‌شود.
مثال عددی
داده 3500 بایتی: هر قطعه حدود 1480 بایت Payload + هدر 20 بایتی IP. پس 3 قطعه لازم است: 3×1480 = 4440 > 3500. ✓
جمع‌بندی
کپسوله‌سازی = بسته‌بندی تدریجی با هدرها؛ جداسازی = باز کردن معکوس. این دو مفهوم پایه فهم تمام پروتکل‌ها و تجهیزات شبکه است.
هدر لایه ۲ شامل آدرس MAC، هدر لایه ۳ شامل IP است.
داده در هر مرحله همان «Payload» برای لایه بعدی است.
در مقصد، لایه‌ها به ترتیب معکوس هدرها را باز می‌کنند.
کپسوله‌سازی (Encapsulation) یعنی چه؟
چرا به داده «Payload» می‌گویند؟
چون از دید هر لایه، همه داده‌های دریافتی از لایه بالایی فقط محتوایی (Payload) هستند که باید به‌همراه هدر خودش حمل شوند.
فایده قطعه‌بندی (Fragmentation) چیست؟
بسته‌های بزرگ‌تر از MTU به قطعات کوچک‌تر تقسیم می‌شوند تا در فریم اترنت جا شوند و در مقصد دوباره ساخته شوند.
تفاوت MTU و MSS چیست؟
MTU حداکثر اندازه فریم لایه ۲ (شامل هدرها) است؛ MSS حداکثر اندازه داده TCP در یک سگمنت (بدون هدرهای TCP و IP) است. MSS معمولاً MTU منهای هدرهای IP و TCP است.
نقش FCS در فریم اترنت چیست؟
FCS (Frame Check Sequence) یک تریلر ۴ بایتی در انتهای فریم اترنت است که برای تشخیص خطای انتقال استفاده می‌شود. گیرنده FCS را محاسبه و با مقدار ارسالی مقایسه می‌کند.