در حال بارگذاری...
آدرسدهی کلاسی (Class A-E)، محدوده هر کلاس، آدرسهای خصوصی، APIPA و چرایی جایگزینی کلاسها با CIDR.
اهداف این درس
در روزگار آغازین اینترنت، آدرسها بهصورت «کلاسی» تقسیم میشدند: بلوکهای بزرگ برای سازمانهای بزرگ و کوچک برای سازمانهای کوچک. این روش ساده اما بسیار اسرافآمیز بود.
| کلاس | اولین Octet | کاربرد | هاست قابل استفاده |
|---|---|---|---|
| A | 1 - 126 | سازمانهای بزرگ | حدود ۱۶ میلیون |
| B | 128 - 191 | سازمانهای متوسط | حدود ۶۵ هزار |
| C | 192 - 223 | شبکههای کوچک | ۲۵۴ |
| D | 224 - 239 | Multicast | — |
| E | 240 - 255 | تحقیق | — |
نکته آزمون
برای تشخیص کلاس، فقط اولین Octet را بررسی کنید. 127 رزرو شده (Loopback) و عدد 0 کاربرد ویژه دارد.
برای جلوگیری از هدر رفتن آدرس عمومی، RFC 1918 سه محدوده «خصوصی» تعریف کرد که هر سازمانی میتواند داخل شبکه خود استفاده کند:
مثال واقعی
روتر خانگی شما معمولاً 192.168.1.1 است و به دستگاههای خانه آدرسهایی مثل 192.168.1.50 میدهد؛ همه اینها از طریق یک آدرس عمومی مشترک به اینترنت میروند.
اگر دستگاه ویندوزی نتواند از DHCP آدرس بگیرد، بهصورت خودکار از محدوده 169.254.0.0/16 یک آدرس میگیرد (APIPA). دیدن این آدرس یعنی اختلال در DHCP یا اتصال.
اشتباه رایج
خیلیها فکر میکنند 169.254 یعنی «اینترنت قطع است». در واقع یعنی DHCP پاسخ نداده است؛ ممکن است فقط سرور DHCP یا کابل مشکل داشته باشد.
جمعبندی
کلاسها پایههای تاریخی آدرسدهی هستند؛ امروزه CIDR و VLSM جایگزین شدهاند، اما شناخت محدودههای خصوصی و APIPA همچنان حیاتی است.
اولین Octet کلاس A: 1-126، B: 128-191، C: 192-223.
APIPA یعنی DHCP در دسترس نیست (169.254.x.x).
کلاس D برای Multicast و کلاس E برای تحقیق رزرو شده است.
آدرس 10.20.30.40 در کدام کلاس قرار دارد؟
چرا آدرسدهی کلاسی منسوخ شد؟
چون آدرسها بهصورت بلوکهای بزرگ و اسرافآمیز تخصیص میشدند (مثلاً یک Class B کامل برای شرکتی که فقط 500 هاست داشت)؛ CIDR تخصیص دقیقتر را ممکن کرد.
یک مثال از آدرس Class B بزنید.
172.16.5.20 — اولین Octet بین 128 تا 191 است؛ محدوده خصوصی آن 172.16.0.0/12 است.
APIPA چیست و چرا مهم است؟
APIPA (آدرس 169.254.x.x) وقتی دستگاه نتواند از DHCP آدرس بگیرد خودکار تخصیص مییابد؛ دیدن این آدرس یعنی مشکل در DHCP یا اتصال شبکه و اولین نشانه عیبیابی است.